De ren bouwen: twee bij drie meter en gaas de grond in
In onze buurt loopt ’s nachts een vos. Ik heb hem twee keer gezien op weg naar de fiets, en de buurman had een jaar eerder drie van zijn vier kippen in één nacht verloren. Dat was het uitgangspunt voor de ren: geen compromis op het gaas. Een ren van twee bij drie meter, tegen de achterwand van de schuur, met het nachthok van één bij één meter op poten van vijftig centimeter in de hoek, zodat de kippen eronder kunnen schuilen bij regen en de ruimte niet verloren gaat.
Het gaas is gelast gaas met mazen van 13 millimeter, geen zeskantig kippengaas, want dat buigt een vos met zijn tanden open en daar kruipt een rat zo doorheen. Het gaas loopt dertig centimeter de grond in en is onderaan nog eens dertig centimeter naar buiten omgevouwen, zodat een gravend dier op gaas stuit in plaats van eronderdoor te komen. Dat omvouwen was het zwaarste werk: een sleuf van zestig centimeter breed rondom uitgraven in natte kleigrond, in juni, met een spade. Twee zaterdagen. Het gaas is bovenaan met nietjes en daaroverheen met latten vastgezet, omdat nietjes alleen na een jaar loskomen.
Het dak is golfplaat, licht doorzichtig, met een afschot naar achteren zodat het water in een regenton loopt die ik ook voor de drinkbak gebruik. Het dak houdt de ren droog, wat de geur enorm beperkt, en houdt roofvogels en reigers buiten. Overdag een reiger bij een kippenren klinkt onwaarschijnlijk, maar hij komt bij ons wel in de tuin voor de vijver van de buren, en jonge hennen zijn klein. De deur van de ren heeft twee grendels, een boven en een onder, met een karabijnhaak door de bovenste, omdat een vos een enkele schuifgrendel met zijn neus kan openduwen. Dat laatste heb ik niet zelf getest; ik geloof het van de buurman.
Het hok zelf: multiplex, een stok van vier centimeter breed op veertig centimeter hoogte, een legbak van dertig bij dertig met een opstaande rand, een uitmestluik aan de achterkant en een ventilatiespleet onder het dak. De kippen kwamen op 29 juni, drie leghennen van achttien weken van een hobbyhouder een dorp verder, nog niet aan de leg. De eerste nacht zaten ze alle drie op de grond in een hoek van het hok in plaats van op de stok, de tweede nacht heb ik ze er in het donker opgezet, de derde nacht zaten ze er zelf. Het eerste ei lag op 23 juli in het zand van de ren, niet in de legbak. Daarna ging het snel.